Pierwszego dnia poruszona była tematyka energetyki obywatelskiej – czyli możliwości wytwarzania energii bezpośrednio przez firmy i osoby prywatne. Dla mLife bardzo ciekawy okazał się panel nr 4  pt. “Innowacyjność przemysłu ICT motorem innowacyjności w energetyce”,który odbył się w dniu 15 marca. Główna teza panelu głosiła , że warunkiem koniecznym do uruchomienia innowacyjności w energetyce jest stworzenie warunków prawnych i ekonomicznych, które pozwolą wykorzystywać inwestycje w szerokopasmowy powszechny dostęp do Internetu do modernizacji sieci energetycznych.Szeroko pojęty interes gospodarczy wymaga, aby istniejące sieci transmisji danych mogły być wykorzystane do rozwoju konkurencyjnego rynku usług energetycznych opartych na telematyce (komunikacji M2M). Niestety taka racjonalizacja działań technicznych i ekonomicznych nie leży w interesie operatorów sieci dystrybucyjnych działających w warunkach monopolu.Wkład przemysłu ICT w rozwój nowoczesnej energetyki jest bardzo różnorodny i rozległy. Dziesięciolecia działań monopolistycznych na rynku energetycznym spowodowały znaczne spowolnienie postępu technicznego w całej branży. W miastach operatorzy telekomunikacyjni zapewniają powszechny i konkurencyjny dostęp do Internetu, więc operatorzy systemów dystrybucji energii mogą wykorzystać istniejącą sieć transmisji danych do zapewnienia komunikacji inteligentnym licznikom energii. Na obszarach o niskiej gęstości zaludnienia oraz w rejonach słabo rozwiniętych gospodarczo, zarówno dostawa energii jak i usług dostępu do Internetu jest często nieopłacalna.Uczestnicy panelu proponują współdziałanie operatorów telekomunikacyjnych, energetycznych i Państwa dla jednoczesnego zapewnienia dostępu do Internetu i sieci Smart Grid w ramach jednego procesu inwestycyjnego. Operatorzy telekomunikacyjni dysponują całą gamą możliwości technicznych realizacji transmisji danych zarówno na drodze przewodowej, jak i bezprzewodowej. O wyborze konkretnych rozwiązań technicznych powinien decydować rachunek ekonomiczny.W ramach panelu pokazane zostały korzyści ekonomiczne wynikające ze współpracy podmiotów telekomunikacyjnych i energetycznych. Przedstawione zostały:• teleinformatyczne i usługowe Multi-Play, urządzenia i systemy teleinformatyczne dla energetyki systemowej,• systemy zarządzania odbiornikami i źródłami za pośrednictwem sieci Internet,• integracja energetyki obywatelskiej i systemowej za pośrednictwem sieci Internetu,• zależność  innowacyjnej energetyki do innowacyjnej gospodarki (oprogramowanie dla energetyki).Przedstawicielem spółki mLife na konferencji był Piotr Biernat.

To, co jeszcze niedawno stanowiło pomijalny, mieszczący się w granicach błędu statystycznego, ułamek ruchu dzięki rosnącej popularności smart fonów i tabletów zbliża się do pułapu, którego nie sposób nie zauważyć. Według Strategy Analitics udział smart fonów w ogólnej liczbie sprzedawanych w Polsce telefonów w roku 2012 przekroczy 40%, według IDC będzie to 50%, natomiast sami operatorzy są przekonani, że odsetek ten sięgnie nawet 70%. Wyłaniająca się, zatem z powyższych prognoz góra smartfonowa może wywierać presję na obszary pozornie od siebie oddalone.

Jeśli porównamy udział ruchu mobilnego w całości światowego ruchu IP na koniec 2010 wynoszący jedynie 1,6% z prognozowanym na rok 2015 poziomem 7,8% widać skalę i ogrom zachodzących zmian. Dla lepszego ich zrozumienia warto dodać, że do roku 2015 cały ruch IP wzrośnie 4 krotnie w stosunku do roku 2010, natomiast w tym samym okresie ruch mobilny aż 26 krotnie, mimo że w samym 2010 wzrósł 3 krotnie i to w dodatku trzeci rok z rzędu. Dynamika tych zmian potrafi, zatem zaskoczyć, a proporcje nieuchronnie się zmieniają. Jeżeli dodamy do tego różną charakterystykę ruchu generowanego przez smart fony czy tablety, więcej http zamiast p2p czy bittorrent, okazuje się, że udział tych urządzeń w rynku reklamy on-line jest znacznie większy niż wynika to z powyższych, nieuwzględniających tego, suchych zestawień.

Patrząc oczami operatora komórkowego potrojenie się trzeci rok z rzędu ruchu w sieci musi pociągnąć za sobą konieczność kosztownej rozbudowy infrastruktury. Koszty te powinny zostać odpowiednio przykryte przychodami, tymczasem średni przychód operatora z abonenta (ARPU) wg. raportu Intelligent Wireless we wszystkich 27 krajach UE spadł o 20 procent. Zatem popularność usług transmisji danych nie rekompensuje, jak na razie, spadku cen połączeń głosowych, głównego źródła zysków operatorów. Nic dziś nie wskazuje na możliwe odwrócenie tego trendu bez głębszych zmian w funkcjonowaniu samego modelu biznesowego. Oczywiście doraźną metodą jest szukanie poprawy efektywności, ograniczanie kosztów, lecz nie da się tego robić bez końca. Operator telekomunikacyjny działając w sztywnych ramach nakreślonych przez obowiązujące prawodawstwo jest wpychany w rolę dostarczyciela prostej, niskomarżowej usługi powszechnej – dostępu do Internetu. Na domiar złego zakusy regulacyjne powołanego do życia organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) o ile nie ugrzęzną w fazie uzgodnień krajowych mogą ograniczyć operatora w priorytetyzacji ruchu transmitowanego przez jego sieć. W efekcie tego procesu coraz trudniej będzie zróżnicować ofertę usług dostępu do Internetu, a co za tym idzie bronić swojej marży.

Z tej perspektywy szukanie możliwości wykorzystania nowych źródeł przychodów przez operatora wobec marnej alternatywy walki o utrzymanie zyskowności tradycyjnych usług nie jest już kwestią ambicji, lecz twardą koniecznością.

Jednak wzrost ruchu mobilnego w sieci nie jest zmartwieniem wyłącznie jednej strony. Świat reklamy on-line wytworzył samodzielne mechanizmy ratingowe i analityczne pozwalające na prowadzenie badań i rozliczeń pomiędzy publikatorem reklamy (portalem), a agencjami reklamowymi. System ten działa niejako z boku operatora dostarczając informacji o aktywności internauty za pomocą powiązania danych zbieranych po obu końcach łącza telekomunikacyjnego. Po stronie portalu jest nim badanie Site Centric natomiast po stronie internauty User Centric (wg. nazewnictwa PBI). Pierwsze z nich polega na zbieraniu statystyk po stronie serwerów badawczych portali objętych analizą. Statystyki te tworzone są poprzez wywoływanie skryptów uruchamianych przez przeglądarkę na interfejsie użytkownika wchodzącego na portal objęty badaniem. Badanie User Centric, natomiast uzupełnia powyższe dane o składniki demograficzne pozyskane inną drogą, z ankiet typu panelowego. W badaniu takim podlega monitorowaniu zachowanie w sieci wytypowanej grupy użytkowników Internetu spełniającej pożądane kryteria demograficzne. Jednak osoby te same deklarują własne cechy demograficzne jak płeć czy wiek, a nawet poziom dochodu w gospodarstwie domowym, więc weryfikacja danych może być jedynie cząstkowa, oparta na wykluczaniu skonfliktowanych odpowiedzi. Za pomocą specjalnego oprogramowania zainstalowanego na komputerze osoby zakwalifikowanej do badania zbierane są statystyki odwiedzanych stron w dłuższym okresie, np. kilku tygodni. Jest to w sumie podobny rodzaj badania jak w przypadku badania oglądalności programów telewizyjnych, gdzie funkcje raportujące pełni nie program komputerowy, lecz specjalna przystawka do telewizora. W obu tych przypadkach wyniki prowadzonych badań na wyselekcjonowanej próbce dają pojęcie o charakterystyce całej populacji.

O ile same narzędzia analityczne używane do obróbki powstających w ten sposób danych zbliżają się do doskonałości, o tyle sam system oparty z jednej strony o wywoływanie skryptów, a z drugiej o dane deklaratywne zaczyna powoli rodzić problemy.  Nie chodzi tu nawet o kasowanie czy blokowanie plików cookies przez użytkowników przeglądarek, lecz o zróżnicowanie typów terminali oraz systemów operacyjnych użytkowników mobilnych, gdzie bardzo często nie ma w ogóle możliwości uruchamiania skryptów. W efekcie coraz większy segment rynku przesuwa się w stronę strefy cienia, gdzie ogólnie rzecz ujmując, niewiele wiadomo.

Problem ten może być szczególnie bolesny, z co najmniej kilku powodów. Po pierwsze smartfon czy tablet jest urządzeniem o większym stopniu personalizacji niż, o ironio, typowy komputer osobisty. Otwiera to, zatem naturalną pokusę precyzyjnego lub raczej „bardziej niż dotąd było możliwe” precyzyjnego opisania typu profilu użytkownika. Tymczasem jest odwrotnie i w większości przypadków o użytkowniku mobilnym w sieci nie wiadomo prawie nic.

Po drugie z natury rzeczy urządzenia przenośne łatwiej znajdują się pod ręką w chwili, w której ich użytkownik gwałtownie poszukuje produktu lub usługi. Wartość reklamy kontekstowej związanej wyłącznie z tym przypadkiem jest wprawdzie trudna, lecz szczególnie warta zmierzenia. Biorąc pod uwagę opisany wcześniej mocny wzrost ruchu pochodzącego ze smart fonów i tabletów widać wyraźnie, że temat ten zasługuje na uwagę i jest już podnoszony przez marketerów zainteresowanych głębszym spenetrowaniem tego kanału komunikacji. I wreszcie na koniec, urządzenie mobilne korzysta wyłącznie z sieci bezprzewodowej, więc jest wysoce wrażliwie na jej jakość, która z uwagi na samą fizykę zjawiska bywa różna w zależności od miejsca i czasu. Jest to ważne, bowiem nie zawsze dany typ, dajmy na to, przekazu reklamowego może zostać dostarczony w akceptowalnym czasie i/lub jakości. Niekiedy może to prowadzić do efektu zgoła odwrotnego niż zamierzony, kiedy informacja na przykład o godzinie odjazdu pociągu nie może zostać wyświetlona z powodu przedłużającego się transferu pliku typu flash sekwencji wideo materiału reklamowego.

Pomijając nawet sam aspekt obciążania konta użytkownika sporym transferem reklamy typu rich media sam transfer bywa niekiedy po prostu niewskazany. Po stronie emitenta przekazu reklamowego nie ma dziś możliwości sprawdzenia czy dostarczenie danego typu treści do danego odbiorcy w formie spełniającej oczekiwania zleceniodawcy jest w danej chwili możliwe. Bez tej wiedzy emisja tego rodzaju treści na terminale mobilne wydaje się szkodzeniem wszystkim z użytkownikami terminali na czele.

Opisane powyżej w uproszczonej formie, mechanizmy ratingowe i analityczne lepiej lub gorzej spełniają dziś swoją rolę, a ewentualne komplikacje nie oznaczają wcale, że cały system wymaga zmiany. Realizowane przez PBI oraz firmę Gemius badanie Megapanel stanowi źródło wiedzy i odniesienia dla wszystkich podmiotów żyjących z reklamy on-line w Polsce. Publikowane tam dane służą do podejmowania decyzji przy tworzeniu media planów skutkujących kierowaniem znacznych budżetów w określone miejsca. System ten będzie skuteczny tak długo jak wszyscy uczestniczący w nim gracze będą pewni podstaw, na jakich opierają swoje decyzje. Czy zatem opisana na wstępie, wyłaniająca się ze statystyk góra smartfonowa wobec widocznych niedociągnięć obecnego systemu wymusi zmiany w istniejącym modelu funkcjonowania?

Postęp technologiczny, który wsunął nam do kieszeni telefony o zdolnościach komputerów sprawił jednocześnie, że po stronie operatora znajdują się urządzenia o niespotykanych wcześniej możliwościach.

Dziś nie ma szczególnych przeszkód technologicznych w przygotowaniu obrazu zasięgu najpopularniejszych witryn polskiego Internetu włączając w to użytkowników mobilnych. Nie ma też większego problemu z wykonaniem pomiarów aplikacji strumieniujących czy też rzeczywistych wejść na portale nieobjęte badaniem Site Centric jak np. Facebook. To wszystko znajduje się w zasięgu operatora nierzadko nawet już dziś wyposażonego w urządzenia posiadające mechanizmy analizy ruchu DPI (Deep Packet Inspection) oraz wzbogacania informacji np. o typie profilu użytkownika HE (Header Enrichment). Nie wykorzystanie tego potencjału stanowi stratę dla operatora, ale również ogranicza możliwości badawcze firm analitycznych. Czy zatem wobec opisanych na wstępie zmian obie strony są skazane na współpracę? Z pewnością nie, ale współpraca przyniosłaby wymierne korzyści po obu stronach.

Przy wykorzystaniu urządzeń DPI i/lub HE oraz specjalistycznego oprogramowania możliwe staje się sporządzanie danych wejściowych do szczegółowych analiz. Dane te już w początkowej fazie anonimizowane, znajdują zastosowanie szczególnie tam gdzie dziś nie sięgają tradycyjne metody badawcze lub też stasowane przybliżenia statystyczne wymagają weryfikacji. System ten posiada ogromny potencjał, którego pełne wykorzystanie nie koniecznie musi być ograniczone wyłącznie projektami badawczymi. Po stronie wad natomiast wpisać trzeba rozdrobnienie rynku operatorskiego, który nie jest zorganizowany na wzór PBI a więc nie wytworzył jeszcze zaakceptowanej przez wszystkich platformy wymiany informacji nt. ruchu internetowego w Polsce. Wspólna korzyść jaką niesie możliwość wypracowania standartu pomiarów, a co za tym idzie możliwości czerpania przychodów z wykonywania analiz, zachęci operatorów do udziału w tej inicjatywie. Rynek z pewnością zaakceptuje ofertę bowiem niesie ona w sobie już dziś unikalną wartość oraz duży potencjał na przyszłość.

Zmiany nie pozwolą długo czekać na decyzje. Tak więc nadchodzący czas wydaje się sprzyjać współpracy.

M.Wawrzyński

Jest nam bardzo miło poinformować, że 30 września podczas konferencji “Dobre praktyki wdrażania i doskonalenia systemów, narzędzi i metod zarządzania jakością” odbierzemy wyróżnienie dla firmy, która jako jedna z pierwszych wdrożyła nowoczesny Model Znakomitości EFQM i Model Doskonalenia Zarządzania PNJ w postaci narzędzia, jakim jest system Samooceny. Konferencja pod patronatem Pana Waldemara Pawlaka, Wicepremiera Rady Ministrów RP oraz Ministra Gospodarki RP odbędzie się w siedzibie Ministerstwa Gospodarki i ma na celu zapoznanie uczestników z dobrymi praktykami w zakresie systemów zarządzania jakością ISO, systemu przeciwdziałania zagrożeniom korupcyjnym SPZK, oceny zgodności w UE oraz samooceny organizacji.

W ramach projektu KIGNET Innowacje realizowanego przez Krajową Izbę Gospodarczą przeszliśmy proces wdrożenia systemu Samooceny, na który składały się między innymi konsultacje z pracownikami oraz kierownictwem firmy. Konsultanci KIGNET Innowacje na podstawie wyników analizy samooceny opracowanej przez pracowników naszej firmy przygotowali dla nas specjalny raport, który pozwolił nam określić mocne strony i obszary wymagające udoskonalenia.

Inicjatywa wspierana jest przez Wicepremiera Rady Ministrów RP oraz Ministra Gospodarki RP, Waldemara Pawlaka, od którego to osobiście otrzymamy wyróżnienie podczas konferencji. Na naszym firmowym blogu zamieścimy fotorelację z wydarzenia.

Encyklopedia Zarządzania definiuje niszę rynkową jako wąsko zdefiniowaną grupę klientów, którzy szukają ściśle określonych korzyści. Zalety niszy to małe zainteresowanie ze strony konkurencji, indywidualne kontakty z nabywcami oraz dobra znajomość rynku, wynikająca ze specjalizacji. Wady działania w niszy to możliwość zmiany potrzeb klientów czy ataku ze strony konkurencji, która będzie poszukiwać jeszcze większej specjalizacji, a także możliwość znacznego zmniejszenia skali działania. Jak niszę postrzega operator telefonii komórkowej? Czy na rynku usług telekomunikacyjnych jest miejsce na produkty niszowe?

Operator telefonii komórkowej postrzega niszę zdecydowanie ostrzejszymi kryteriami. Poziom skomplikowania infrastruktury, wymagania związane z obsługą klienta, reżimy wysokiej dostepności i wielkość partnerów/firm dostawczych, z którymi współpracuje sprawiają, że odsetek osób potencjalnie zainteresowanych uruchomieniem nowej usługi powinien być odpowiednio duży, by projekt miał szansę przejść do fazy realizacji. W takim tradycyjnym modelu wdrażania i uruchamiania usług, miejsca na produkty niszowe po prostu nie ma.

Według Chrisa Andersona, autora publikacji pt. „The Long Tail”, firmy nastawione na usługi masowe być może już niedługo będą musiały zmienić strategię. Przewiduje on, że przyszłość biznesu leży w zmniejszaniu sprzedaży masowej. Anderson pisze:

„Nasza kultura i ekonomia coraz częściej wycofują się z nastawienia na względnie niewielką liczbę hitów (produktów i rynków głównego nurtu), na które jest największy popyt, i zwracają się w stronę bezliku nisz obecnie cieszących się o wiele mniejszym zainteresowaniem.”

Do koncepcji „długiego ogona” wrócimy za chwilę. Najpierw spróbujmy przeanalizować rynek telekomunikacyjny pod kątem usług niszowych.

Jeśli chodzi o usługi telekomunikacyjne, przez pewien moment rynek nastawiał się mocno na to, że usługi niszowe zostaną zaadoptowane przez operatorów wirtualnych. Szybko jednak okazało się, że większość z nich było po prostu projektami co-brandingowymi, bardziej nastawionymi na projekty lojalnościowe, niż różnicowanie się usługami. Sytuacja więc nie uległa zmianie.

Spróbujmy określić najważniejsze cechy usług niszowych w telekomunikacji. Posłużmy się analogią do usług Web 2.0, które rozkwitły ostatnimi czasy w sposób bardzo dynamiczny. Uważany za jednego z twórców Web 2.0, Tim O’Reilly, w artykule „What Is Web 2.0. Design Patterns and Business Models for the Next Generation of Software” wymienił następujące wzorce systematyzujące budowanie dobrej usługi Web 2.0:

Wykorzystanie zbiorowej wiedzy (często określane kluczową zasadą Web 2.0)
Harnessing Collective Intelligence

O’Reilly mówi tu o wkładzie użytkowników w tworzenie usług i danych. Najlepszymi przykładami zastosowań tego wzorca są serwisy Wikipedia, YouTube czy blogi. W telekomunikacji, wkładem użytkowników mogł być do tej pory tylko kontent. A gdyby tak użytkownicy mogli sami projektować usługi?

Kluczowe znaczenie danych
Data is the Next “Intel Inside”

Z punktu widzenia użytkownika najcenniejsze w usłudze są informacje, które ona dostarcza. Aplikacje internetowe, które odniosły sukces, dysponują specyficzną porcją danych. Może należy otworzyć usługi telekomunikacyjne na możliwości integracji z dowolnymi źródłami danych użytkowników?

Innowacyjność wiążąca się z pomysłowym połączeniem komponentów usługi
Innovation in Assembly

Nowe serwisy internetowe powstają poprzez wykorzystywanie wielu źródeł informacji i usług. Nie tylko telekomunikacją człowiek żyje – dziś słowo konwergencja nabiera zupełnie nowego wymiaru. Tak jak teraz trudno sobie wymyślić usługi nie dające elastyczności przy rozliczaniu w dowolnych modelach, tak wkrótce usługa nie dająca możliwości korelowania jej akcji ze stanem naszych profili w serwisach społecznościowych będzie po prostu uboga.

Ulepszone doznania użytkowe
Rich User Experiences

Usługa ma po prostu być fajna w … No właśnie, w czym? W przypadku usług telekomunikacyjnych chyba nie tylko w obsłudze i korzystaniu. Tu musimy pomyśleć również o jej aktywacji. Idąc dalej, może powinna być również łatwa w samym tworzeniu?

Oprogramowanie obejmujące różne typy urządzeń
Software Above the Level of a Single Device

Docieramy do sedna usług niszowych. Przewaga ich uruchomienia po stronie sieci nad nawet najbardziej skomplikowaną i funkcjonalną aplikacją na telefon jest ogromna.

Ciągła wersja Beta
Perpetual Beta

Usługi muszą żyć i narzędzia do ich serwowania muszą być na to gotowe. Usługa, która przestaje się zmieniać i dopasowywać do zmiennych potrzeb abonentów, szybko zniknie.

Wykorzystanie potencjału „długiego ogona”
Leveraging the Long Tail

Wąskie nisze rynkowe są miejscem na ciekawe usługi telekomunikacyjne, ale narzędzia do ich wdrażania i użytkowania muszą pomagać przełamywać aktualne bariery opłacalności. Czy gdyby to Apple dbał o nowe aplikacje na iPhone, to byłoby ich tyle, ile jest w AppStore?

Proste modele programistyczne i biznesowe
Lightweight Software and Business Models

Tu sprawa się komplikuje, ponieważ mało które usługi telekomunikacyjne działają w modelu „kup i zapomnij”. Częściej jest to subskrypcja, opłaty za wykorzystanie czy post-paid, a to w połączeniu z wysoko postawionymi oczekiwaniami abonentów, trochę komplikuje cały proces. Ale czy kosztem dużej innowacji nie jesteśmy skłonni zrezygnować z niektórych przyzwyczajeń? Być może okaże się, że zwykły pre-paid w zupełności adresuje nasze potrzeby dzięki samym usługom.

Skoro mamy już przepis na usługę telekomunikacyjną, która zapewni nam sukces na rynku, możemy brać się do dzieła. No i tu pojawia się kolejny problem, bo nie bardzo jest gdzie. Z naszej aktualnej współpracy z operatorami wynika, że wkrótce ta sytuacja się zmieni.

Jak wyglądałby idealny obraz operatora?

Idealny operator byłby takim, dzięki któremu nie posiadając wiedzy technicznej moglibyśmy wyklikać sobie dokładnie taką usługę, jaka nas interesuje. Wykorzystać w niej funkcjonalności oraz dane z naszych ulubionych portali społecznościowych i uruchomić usługi jednym kliknięciem. Co więcej, powinniśmy mieć dostęp do innych usług, które wyklikali pozostali użytkownicy. Kto wie, być może byliby bardziej kreatywni lub doświadczeni, niż my. Byłoby naprawdę fajnie.

Źródło: mobileman.pl

Operatorzy telefonii komórkowej w Polsce prześcigają się w obniżaniu kosztów połączeń, a ceny ich usług należą już do najtańszych w Unii Europejskiej. Wszyscy starają się pracować na wizerunek innowacyjnych marek. Czy jednak taryfy Delfin, Pelikan i Pantera, Po byku, rozmowy Bezendu to coś nowego? W czym tkwi dziś potencjał operatorów telefonii komórkowej?

Na rynku polskiej telefonii komórkowej występuje czterech głównych graczy. Są nimi Orange, Era, Plus i zyskujący na popularności Play. Operatorzy proponują abonentowi trzy sposoby korzystania ze swoich usług.

Pierwszą z nich jest opcja prepaid, czyli telefon na kartę, który cieszy się obecnie największą popularnością. Wszystko dzięki temu, że zawierając umowę z operatorem abonent nie musi wiązać się z nim na dłuższy czas i w przypadku pojawienia się lepszej oferty u konkurencji może zmienić sieć bez ponoszenia większych konsekwencji (tzw. zjawisko churn).

Za opcją prepaid plasuje się abonament, który daje nam możliwość uzyskania dodatkowych bonusów w postaci nowocześniejszych aparatów telefonicznych czy tańszych rozmów.

Oferta typu mix to forma mieszana telefonu na kartę z abonamentem. Zyskuje ona coraz większy udział w rynku, oferując to co najlepsze z powyższych form.

Funkcjonując w obrębie tych trzech modeli usługowych, główne sieci komórkowe w Polsce prześcigają się wzajemnie w obniżaniu kosztów połączeń i SMS. W efekcie, ceny usług jakie oferują, należą dziś do najtańszych w Unii Europejskiej. Na przykład Orange stara się konsekwentnie utrzymywać wizerunek najbardziej innowacyjnej marki. Czy jednak taryfy Delfin, Pelikan i Pantera to coś innowacyjnego? Oceniając poziom kreacji, być może tak. Patrząc pod kątem wartości samego przekazu i oferty, którą za sobą niesie, niekoniecznie. Spójrzmy na pozostałych graczy. W Erze dominują obecnie nowe taryfy Po byku, Plusa (a konkretnie 36.6) reklamują trzy ciemnoskóre siostry zachęcające do rozmów Bezendu, a Play ogłosił jakiś czas temu wyjątkowy stan darmowy w taryfach LongPlay.

Abstrachując od gustów (bo o nich podobno się nie dyskutuje) i pomysłów na kreacje reklamowe, nie sposób oprzeć się wrażeniu, że żadna z sieci nie próbuje wyróżnić się niczym nowym. Nieustannie dociera do nas przekaz reklamowy oparty na tym samym motywie przewodnim – tańszych rozmowach, większej ilości darmowych minut i SMS-ów. Mimo, że operatorzy kreują się na podmioty innowacyjne, nowoczesne i otwarte na potrzeby swoich klientów, usługi które oferują niekoniecznie świadczą o tym wizerunku.

Urząd Komunikacji Elektronicznej co roku przeprowadza badania konsumenckie, które dotyczą poznania opinii abonentów i ich prefencji w kontekście usług telekomunikacyjnych. Darmowe minuty już nie kuszą abonentów tak jak kiedyś, a najczęściej podawanym czynnikiem decydującym o wyborze operatora jest cena za minutę rozmowy. Okazuje się również, że abonenci tracą około 800 mln funtów rocznie na źle dobranych taryfach. Oprócz komunikacji telefonicznej bardzo dużo czasu poświęcamy na surfowanie po sieci. Serwisy, z których Internauci korzystają najczęściej to Facebook, Twitter, aplikacje Google czy Youtube.

Wniosek? Potencjał operatorów tkwi dzisiaj w nowych usługach. Rosnąca popularność mobilnego internetu, serwisów społecznościowych i aplikacji mobilnych pokazuje najlepiej, że – czy tego chcą czy nie – nieuknionym jest podjęcie przez operatorów rękawic i wyjście ku nowym, być może na początku niszowym usługom integrującym różnego rodzaju kanały komunikacji. Ku zaskoczeniu, takie usługi mogą okazać się wyróżnikiem danej sieci, która nie będzie musiała opierać swojej innowacyjności na niecodziennej kreacji reklamowej. Nie na tym przecież polega zaspokajanie potrzeb abonentów. Pamiętajmy, że niejedna wielka światowa marka właśnie na niszy oparła swoją strategię biznesową i osiągnęła niebagatelny sukces.

Zdjęcie pobrano z Flickr.com

Porównując dostępne w sieci badania pokazujące, ile czasu spędzamy na rozmowach przez telefon czy pisaniu SMS’ów, a ile na wysyłaniu maili lub korzystaniu ze swoich ulubionych serwisów społecznościowych, trudno oprzeć się wrażeniu, że od jakiegoś czasu Internet ma przewagę nad telefonem… A przecież telefon jest dla większości badanych najbardziej osobistym przedmiotem, który jest przy nas praktycznie 24h na dobę.

Próby naśladowania tego trendu widać w działaniach producentów telefonów. Praktycznie każda licząca się marka jest aktualnie wyposażona w lepszy lub gorszy interfejs aplikacyjny do większości portali społecznościowych… Ale czy to jest właściwy kierunek? Dla producentów sprzętu pewnie tak, jednak co z abonentami i operatorami?

Aktualnie działania operatorów sprowadzają się do uruchomienia „rurki” do Internetu. Fajnej, szybciej, mobilnej, a w praktyce cała reszta pozostawiona jest aplikacjom w komórce dostarczanym przez producenta słuchawki. Czy to perspektywiczne? A jeśli za chwilę pojawi się nowy operator proponujący dokładnie to samo, tylko szybciej, z tymi samymi aplikacjami na terminalach, ale pracującymi w technologii LTE? Zdaję sobie sprawę, że lojalność klienta nie sprowadza się tylko do przyzwyczajenia do usługi transmisji danych (są jeszcze inne kwestie), ale w omawianym przypadku operatorzy na razie nie robią nic, by to zmienić.

Patrząc na preferencje abonentów trend ten powinien dawać zdecydowanie większe możliwości. Aktualne usługi dodane u operatorów powinny przenikać się z tymi, z których abonenci chcą i lubią korzystać. Facebook, Google, Twitter, Youtube czy LinkedIn to miejsca, w których abonenci operatorów spędzają najwięcej czasu. Pozostawienie ich przez operatorów aplikacjom na komórki to moim skromnym zdaniem po prostu lekkomyślność.

Z czego więc budować usługi dodane? Budować je w oparciu o możliwości, jakie dają najbardziej popularne dostępne w Internecie serwisy. Nie podam w artykule przepisu na usługę, która przyciągnie miliony, ale kiedy ona się pojawi, może okazać się, że spełnia przedstawione powyżej założenia. Chcę tu pokazać pewien kierunek, który został zaszczepiony również w nowych produktach tworzonych w naszej firmie. Przy możliwościach jakie posiadają operatorzy i przy umiejętnej integracji usług dodanych z funkcjonalnościami dostępnymi w serwisach społecznościowych w prosty sposób można zmienić postrzeganie telefonu jako laptopa, tylko z mniejszym ekranem.

To jest właściwy kierunek. Może jeszcze trochę niekompletny, ale jasno wytyczony. Przy dzisiejszym tempie zmian w dziedzinie telekomunikacji i informatyki możemy spodziewać się rezultatów w ciągu najbliższych miesięcy lub tygodni… Dlatego jeszcze wrócę do tego tematu. Niedługo.

Spółka mLife oraz należąca do jej grupy kapitałowej firma Advanced Telecommunications Technology Research otrzymały certyfikaty jakości ISO 9001:2008. Zakres certyfikacji obejmuje projektowanie i świadczenie usług dodanych dla operatorów telekomunikacyjnych.

ISO 9001:2008 jest potwierdzeniem wysokiej jakości świadczonych przez spółki usług i obejmuje cztery kluczowe procesy: projektowanie, wytwarzanie, sprzedaż i serwis rozwiązań z zakresu mobilnych usług dodanych. Oba certyfikaty przyznane zostały przez Zakład Systemów Jakości i Zarządzania.